Wigilia Bożego Narodzenia to jeden z najpiękniejszych dni w roku , dlatego w naszej przedszkolnej rodzinie przeżywamy go bardzo uroczyście. W dzień przedszkolnej Wigilii w każdej grupie i w całym przedszkolu od rana panowała radosna, ożywiona atmosfera.
Dzieci bardzo chętnie pomagały w tym dniu w przygotowaniach. Wspólnie nakrywały do stołu, ustawiały krzesła, rozkładały serwetki.
O wyznaczonej godzinie wszystkie grupy zebrały się na sali gimnastycznej aby obejrzeć przygotowane jasełka i wspólnie śpiewać najpiękniejsze polskie kolędy. Aktorzy - Aniołki, Królowie, Pasterze, Józef, Maryja oraz przygotowane dekoracje (żłobek, gwiazda betlejemska, szopka) wprawiły wszystkich w świąteczny nastrój. W odpowiednim momencie przedstawienia poszczególne grupy śpiewały przygotowana wcześniej kolędę. I tak grupa pani Eli zaśpiewała kolędę „Dzisiaj w Betlejem”, grupa 6-latków pani Moniki „Wśród nocnej ciszy”, grupa 5-6-latków pani Wandy „Gdy śliczna Panna”, grupa pani Małgosi kolędę „Przybieżeli do Betlejem” oraz grupa 4 – latków pani Sabiny kolędę „Pójdźmy wszyscy do stajenki”.
Po występach pani dyrektor złożyła wszystkim dzieciom, nauczycielom najlepsze życzenia bożonarodzeniowe i podziękowała organizatorom (pani Ani Czapli – naszej katechetce oraz pani Sabinie Marcinkowskiej ) oraz występującym dzieciom za przygotowanie uroczystości.
Wszystkie grupy wróciły do sal gdzie dzieci podzieliły się opłatkiem, złożyły sobie wzajemnie życzenia. Zasiadając do odświętnie nakrytego stołu, dzieci zapomniały o kłótniach, sporach i zmartwieniach, bo święta to przecież czas radości i wybaczania. Dzieląc się opłatkiem składaliśmy sobie najserdeczniejsze życzenia, nawiązując tym zwyczajem do ewangelicznego łamania się chlebem Chrystusa z uczniami w czasie Ostatniej Wieczerzy. W blasku choinkowych lampek i chybotliwych płomyków świec dziecięce oczy (a nie ukrywamy, że również osób dorosłych) lśniły ze wzruszenia.
Kultywowanie takich tradycji jest dla dzieci szczególnie ważne. Ponieważ kiedyś zastąpią one nas w podtrzymywaniu takich tradycji, do których tak bardzo jesteśmy przywiązani i co stanowi dla nas niezaprzeczalną wartość Po złożeniu życzeń panie kucharki przyniosły gorący barszczyk i smażoną rybkę – najbardziej tradycyjne dania świąteczne. Podczas posiłku w każdej sali rozbiegały się cichutkie kolędy. Atmosfera była prawdziwie rodzinna, a odświętne stroje wszystkich podkreślały rangę tego dnia.
Dzieci bardzo chętnie pomagały w tym dniu w przygotowaniach. Wspólnie nakrywały do stołu, ustawiały krzesła, rozkładały serwetki.
O wyznaczonej godzinie wszystkie grupy zebrały się na sali gimnastycznej aby obejrzeć przygotowane jasełka i wspólnie śpiewać najpiękniejsze polskie kolędy. Aktorzy - Aniołki, Królowie, Pasterze, Józef, Maryja oraz przygotowane dekoracje (żłobek, gwiazda betlejemska, szopka) wprawiły wszystkich w świąteczny nastrój. W odpowiednim momencie przedstawienia poszczególne grupy śpiewały przygotowana wcześniej kolędę. I tak grupa pani Eli zaśpiewała kolędę „Dzisiaj w Betlejem”, grupa 6-latków pani Moniki „Wśród nocnej ciszy”, grupa 5-6-latków pani Wandy „Gdy śliczna Panna”, grupa pani Małgosi kolędę „Przybieżeli do Betlejem” oraz grupa 4 – latków pani Sabiny kolędę „Pójdźmy wszyscy do stajenki”.
Po występach pani dyrektor złożyła wszystkim dzieciom, nauczycielom najlepsze życzenia bożonarodzeniowe i podziękowała organizatorom (pani Ani Czapli – naszej katechetce oraz pani Sabinie Marcinkowskiej ) oraz występującym dzieciom za przygotowanie uroczystości.
Wszystkie grupy wróciły do sal gdzie dzieci podzieliły się opłatkiem, złożyły sobie wzajemnie życzenia. Zasiadając do odświętnie nakrytego stołu, dzieci zapomniały o kłótniach, sporach i zmartwieniach, bo święta to przecież czas radości i wybaczania. Dzieląc się opłatkiem składaliśmy sobie najserdeczniejsze życzenia, nawiązując tym zwyczajem do ewangelicznego łamania się chlebem Chrystusa z uczniami w czasie Ostatniej Wieczerzy. W blasku choinkowych lampek i chybotliwych płomyków świec dziecięce oczy (a nie ukrywamy, że również osób dorosłych) lśniły ze wzruszenia.
Kultywowanie takich tradycji jest dla dzieci szczególnie ważne. Ponieważ kiedyś zastąpią one nas w podtrzymywaniu takich tradycji, do których tak bardzo jesteśmy przywiązani i co stanowi dla nas niezaprzeczalną wartość Po złożeniu życzeń panie kucharki przyniosły gorący barszczyk i smażoną rybkę – najbardziej tradycyjne dania świąteczne. Podczas posiłku w każdej sali rozbiegały się cichutkie kolędy. Atmosfera była prawdziwie rodzinna, a odświętne stroje wszystkich podkreślały rangę tego dnia.