NIECH DZIADEK I BABCIA
TAK NAM DŁUGO ŻYJĄ
PÓKI KOMAR I MUCHA
MORZA NIE WYPIJĄ
A TY MUCHO, TY KOMARZE
PIJCIE WODĘ POWOLI
NIECH SIĘ DZIADEK I BABCIA NAŻYJĄ DO WOLI!
Dziadkowie są troszeczkę rodzicami, troszeczkę przyjaciółmi i zawsze obrońcami swoich wnucząt. Dziadkowie odzwierciedlają oblicze całkiem odmiennej miłości, ponieważ wnuczęta stwarzają im okazję do bezgranicznej miłości i wyzwalają niespożyte pokłady energii życiowej na etapie trudnej dla człowieka oceny. To właśnie relacja dziadkowie-wnuki sprawia, że rodzina czuje się szczęśliwa.
W styczniu, w najchłodniejszej porze roku w naszym przedszkolu odbyło się najcieplejsze święto – Dzień Babci i Dziadka.
Z uwagi na wczesny termin ferii zimowych święto naszych Dziadków obchodziliśmy dużo wcześniej lub dużo później. Już 12 stycznia grupa 3,4-latków pani Justyny Kozłowskiej, 13 stycznia grupa 5,6- latków pani Wandy Wolniewicz a 14 stycznia grupa 6 – latków pani Moniki Szczeciny. Natomiast grupa 4,5 - latków pani Sabiny Marcinkowskiej gościła babcie i dziadków 10 lutego.
We wszystkich grupach dzieci prezentowały wiersze, piosenki o tematyce świątecznej, zimowej, wiersze o babci i dziadku, a grupa pani Moniki Szczeciny przygotowała dodatkowo Jasełka, zapraszając tym samym gości do wspólnego śpiewania kolęd. Jak co roku również z wielkim zaangażowaniem i przyjemnością przedszkolaki przygotowały wcześniej zaproszenia oraz upominki dla swoich najdroższych gości. Z pomocą w przygotowaniu słodkiego poczęstunku przyszły w poszczególnych grupach kochane mamy.
Dzień Babci i Dziadka to doskonała okazja do kształtowania u przedszkolaków uczuć miłości, dobroci, szacunku, postaw odwzajemniania troskliwości i miłości. Dziadkowie to najbardziej wyrozumiałe „instytucje”, która bardzo często wychowują wnuki do czasu ich pójścia do przedszkola. Dlatego dzieci czują się z nimi szczególnie związane. Babcie i Dziadkowie nieraz boleśnie przeżywają rozstania z wnukami, myśląc o ich nieporadności i małym przygotowaniu do życia w grupie. Dlatego możliwość pokazania im wnucząt radośnie śpiewających, tańczących, mówiących wierszyki jest bardzo ważna.
Wspólny poczęstunek był doskonałą okazją do rozmów w czasie których wszyscy mogli podzielić się wrażeniami. Dziadkowie byli pełni uznania dla swoich pociech. Podziwiali ich postawę, umiejętności wkład pracy włożony w przygotowane spotkania. Po każdej takiej uroczystości wzrasta więź między dziećmi i ich dziadkami. Wszystko pozostaje na długo w pamięci małych aktorów i widzów.
Dla tych właśnie wartości, dla wspólnych przeżyć warto podtrzymać to rodzinne święto.
TAK NAM DŁUGO ŻYJĄ
PÓKI KOMAR I MUCHA
MORZA NIE WYPIJĄ
A TY MUCHO, TY KOMARZE
PIJCIE WODĘ POWOLI
NIECH SIĘ DZIADEK I BABCIA NAŻYJĄ DO WOLI!
Dziadkowie są troszeczkę rodzicami, troszeczkę przyjaciółmi i zawsze obrońcami swoich wnucząt. Dziadkowie odzwierciedlają oblicze całkiem odmiennej miłości, ponieważ wnuczęta stwarzają im okazję do bezgranicznej miłości i wyzwalają niespożyte pokłady energii życiowej na etapie trudnej dla człowieka oceny. To właśnie relacja dziadkowie-wnuki sprawia, że rodzina czuje się szczęśliwa.
W styczniu, w najchłodniejszej porze roku w naszym przedszkolu odbyło się najcieplejsze święto – Dzień Babci i Dziadka.
Z uwagi na wczesny termin ferii zimowych święto naszych Dziadków obchodziliśmy dużo wcześniej lub dużo później. Już 12 stycznia grupa 3,4-latków pani Justyny Kozłowskiej, 13 stycznia grupa 5,6- latków pani Wandy Wolniewicz a 14 stycznia grupa 6 – latków pani Moniki Szczeciny. Natomiast grupa 4,5 - latków pani Sabiny Marcinkowskiej gościła babcie i dziadków 10 lutego.
We wszystkich grupach dzieci prezentowały wiersze, piosenki o tematyce świątecznej, zimowej, wiersze o babci i dziadku, a grupa pani Moniki Szczeciny przygotowała dodatkowo Jasełka, zapraszając tym samym gości do wspólnego śpiewania kolęd. Jak co roku również z wielkim zaangażowaniem i przyjemnością przedszkolaki przygotowały wcześniej zaproszenia oraz upominki dla swoich najdroższych gości. Z pomocą w przygotowaniu słodkiego poczęstunku przyszły w poszczególnych grupach kochane mamy.
Dzień Babci i Dziadka to doskonała okazja do kształtowania u przedszkolaków uczuć miłości, dobroci, szacunku, postaw odwzajemniania troskliwości i miłości. Dziadkowie to najbardziej wyrozumiałe „instytucje”, która bardzo często wychowują wnuki do czasu ich pójścia do przedszkola. Dlatego dzieci czują się z nimi szczególnie związane. Babcie i Dziadkowie nieraz boleśnie przeżywają rozstania z wnukami, myśląc o ich nieporadności i małym przygotowaniu do życia w grupie. Dlatego możliwość pokazania im wnucząt radośnie śpiewających, tańczących, mówiących wierszyki jest bardzo ważna.
Wspólny poczęstunek był doskonałą okazją do rozmów w czasie których wszyscy mogli podzielić się wrażeniami. Dziadkowie byli pełni uznania dla swoich pociech. Podziwiali ich postawę, umiejętności wkład pracy włożony w przygotowane spotkania. Po każdej takiej uroczystości wzrasta więź między dziećmi i ich dziadkami. Wszystko pozostaje na długo w pamięci małych aktorów i widzów.
Dla tych właśnie wartości, dla wspólnych przeżyć warto podtrzymać to rodzinne święto.